POPRZEDNIO
Patrzę na ciebie i na to.
Mój świat jest zupełnie inny.
Weź sobie parę dni urlopu.
Uciekł na mojej warcie.
Zajmę się tym osobiście.
Mogę liczyć na nić porozumienia?
Dam ci coś w zamian.
Bez planu, danych ani rozpoznania.
Inspektor Ainsley Lowbeer, policja metropolitalna.
Jest tu kto?
Coś się stało?
Reece, mój drogi.
Zabierz mnie do lekarza.
-Czy Burton... -Nie.
Nie chcę ich martwić.
To nic takiego, pojedziemy sami.
Naprawdę.
Powiemy im, jak wrócimy.
Mam wóz na podjeździe.
Musisz mi pomóc.
Ja...
chyba...
znów straciłam wzrok.
PERYFERAL
O rety. Twoje życie przybrało zdecydowanie nieoczekiwany obrót
w ciągu ostatniego tygodnia.
Owszem.
Co teraz? Masz plan?
Czy chcesz parować kolejne ciosy, licząc,
że ci się uda?
Wiem, na co mam ochotę, Beatrice.
Chciałabym rozprostować nogi,
-zaczerpnąć powietrza. -Tak jest.
Proszę nie zrozumieć mnie źle,
ale postawił pan na niezwykle opresyjny wystrój wnętrza.
No dobrze. Może zatem ogród?
Wolałabym w ogóle wyjść.
Wraz z trójką gości.
Dokończymy naszą rozmowę al fresco, jak to mówią.
Idziemy?
Z całym szacunkiem,
ale czułabym się lepiej w obecności Wilfa.
Uroczo.
Masz już przyjaciela!
Chyżo, panie Netherton.
Zapraszam.
PRZYCHODNIA
Przepraszam, że tak bez zapowiedzi.
Zawsze miło cię widzieć, Ello.
-Reece, pomożesz jej? -Jasne. Tędy.
-Proszę. -Dziękuję.
W czym problem?
Mogę poczekać na zewnątrz?
-No pewnie. -Dobra.
Przekaż Liz, żeby zrobiła sobie przerwę.
Jasne.
Jak się czujesz?
Nie masz zwolnienia lekarskiego?
Tak. Ale nie zbadałbym dowodów
z wypadku na moście.
Chcę się upewnić, że je prawidłowo skatalogowano.
Co to za dowody?
Broń tego gościa.
To znaczy?
Jeśli dobrze pamiętam, miał glocka.
I jakieś inne ustrojstwo, jakby latarkę.
Ustrojstwo?
A może tałatajstwo?
Są jakieś dowody z chwil po zderzeniu?
Z tym niewidzialnym SUV-em?
-Co robisz? -Dzwonię do Dee Dee, żeby cię...
Mocno oberwałeś.
Naprawdę.
Musisz odpocząć w ciemnym pokoju
z lodem na głowie i zimnym piwem w dłoni.
Odpowiedz na moje pytanie, Gladys. To wystarczy.
Serio.
Do dowodów trafił tylko twój wrak.
Żadnych glocków ani ustrojstw.
Ani gościa.
Tylko ty i wrak.
Wracaj do domu.
Zanim zadzwonię do szeryfa,
żeby powiedział ci to samo, ale mniej uprzejmie.
Co to jest?
Ośrodek szkoleniowy policji. Nazywamy go Zoo.
Dlaczego?
Tu bawią się zwierzęta.
Teren jest zabezpieczony przed wszelką ingerencją IN.
Czy też kleptów.
Was dwóch i Beatrice czeka zabawa.
Wspinaczka na...
Z iloma piętrami sobie poradzą?
Spróbujmy ośmiu.
Taka jesteś ambitna?
No dobrze.
Ósme piętro.
Dla was te ciała to nowość.
Nauczycie się z nich korzystać.
Kurwa, co to?
Tutaj testujemy nasze koidy.
Traktujcie to jak pańska siostra podczas swojej pierwszej wizyty.
Jak symkę. Dobrze mówię?
Beatrice wszystko wyjaśni.
Mogę też iść?
Nie tym razem.
Dla pani mam inny sprawdzian.
Usiądziemy?
To proste.
Pokonujemy piętra, unieszkodliwiając wszystko po drodze,
by dotrzeć na dach.
A co tam jest?
-Niespodzianka. -Jaka?
Z definicji jest to nieoczekiwane zdarzenie.
Coś jeszcze zdefiniować?
Bez urazy, ale czy jesteś w ogóle... człowiekiem?
Dlaczego pytasz?
Nie przejmujesz się obrażeniami.
To miłe z twojej strony, starszy szeregowy.
Jestem wyjątkowa, powiedzmy.
Lepiej martwcie się teraz o siebie.
Ja zajmę się sobą.
-Dostaniemy broń? -Jeśli zdołacie ją komuś odebrać.
Zaczynamy?
-Włącz noktowizor. -Jak?
Jak w haptyce, językiem.
Nie było tak źle.
-Umiesz liczyć? -Najlepiej w klasie.
Ilu napastników napotkaliśmy?
-Sześciu. -Na następnym piętrze będzie 12.
Potem 18. I tak dalej.
-Na górze 48? -Jeśli tam dotrzesz.
Co to jest?
Podstawowy koid, seria 24-A.
Zmodyfikowany na potrzeby zadania.
Czym jest koid?
Robotem. Dwunożnym.
Ma ludzkie oczy.
Gwoli wiarygodności.
„Szybko, gwałtownie i brutalnie”. Motto waszej jednostki, prawda?
Co z tego?
Szybkości nieco brakuje, panowie.
Większość kadetów byłaby już na trzecim piętrze.
Tak, Gladys.
Pieprzone ustrojstwo.
SZERYF JACKMAN - DZWONI
Szeryfie?
Tommy, gdzie jesteś?
Rzuć wszystko. Jedź do Picketta.
Przecież mam urlop.
Miałeś. Cofnąłem go.
Wkładaj mundur. Mamy problem.
-Musisz mi pomóc. -Tak jest.
Boże. Jestem ciężko ranny.
Halo?
Pomocy. Jestem ranny.
Może pan iść?
Dzwoń do Tommy'ego.
Dee Dee, co się dzieje?
-Nie mogę odebrać. -Odbierz.
Zostaw wiadomość.
Już cię nie ma.
Nie ma cię.
I już. Tak jest.
Ja pierdolę.
Kurwa mać.
Reece?
Jest jeszcze ktoś?
Co się dzieje?
Co się dzieje? Powiedz mi.
Uspokój ją, bo was zastrzelę.
Już dobrze. Jestem tu.
Gdzie Reece? Dlaczego nie odpowiada?
On...
wyszedł.
Siadać. Obie.
Na dłoniach.
To on, prawda?
-Kto? -Facet z mostu.
Nie chcę być niegrzeczny, ale zamknijcie buźki.
Na stałe.
Zauważyłaś?
Pobrała próbki naszego DNA.
Musiała mieć pewność, że jesteśmy nami.
Trzeba było pobrać też od niej.
Żeby nas wydano?
Nigdy nie spotkałam wyższego rangą funkcjonariusza.
Niezwykła osoba.
Niestety wszyscy tacy są.
Są...
To on?
Tak?
Uzyskaj dostęp do wzroku peryferala.
Chcę wiedzieć, o czym mówią.
Nie mogę tego zrobić, panie Zubow. I nie zrobię.
Proszę?
Pani inspektor by się dowiedziała.
Zapewne wie i o tej rozmowie.
Poprosił o to, o czym myślę?
Gdybyśmy mieli rozum,
już by nas tu nie było.
Wszystko by poszło na marne.
Stracilibyśmy dostęp do wątku. Do tego, co jest w dziewczynie.
Nie wiem, czy warto za to ginąć.
A ja nie wiem, czy mogłabym żyć z myślą, że uciekłam.
A ty?
Jesteś opanowany, Ossian?
Zajebiście opanowany.
Cóż, panno Fisher,
ciotunie trafiły na interesujące informacje.
Ciotunie?
Policyjne algorytmy sortowania danych.
Pracowite, bzyczące pszczółki.
Ucieszy się pani, że pani przyjaciel, pan Penske,
w moim świecie nie stracił kończyn.
To by oznaczało, że...
Instytut otworzył wątek
co najmniej dziesięć lat wcześniej.
Między naszymi światami
występują znaczne rozbieżności.
Najważniejsza dotyczy Kumulacji.
W waszym świecie zdaje się nadciągać szybciej.
Zakładam, że IN działa celowo.
W jakim celu?
Na to pytanie odpowie tylko Cherise Nuland.
A wojna teksańska?
Secesja. U was też nastąpiła?
Owszem. Zarówno pan Penske, jak i pani brat tam walczyli.
Ale haptyka, którą im wszczepiono,
tutaj powstała po kilkudziesięciu latach.
Walczyli jak zwykli żołnierze.
Conner nie został ranny?
Wojnę przeżył bez szwanku.
Ale pani brat nie.
Został ranny?
Zabity.
Mówiłeś, że takie szczegóły są niedostępne.
Miał poniekąd rację.
Ciotunie mają dostęp do archiwów niedostępnych publicznie.
Co ze mną?
Te dane są nieczytelne
po rozpoczęciu Kumulacji. Wyszła pani za mąż,
urodziła dwoje dzieci.
Za kogo?
Za szeryfa Thomasa Constantine'a.
Poślubiłam Tommy'ego?
Owszem. Sama nasuwa się myśl:
co z etykietą?
Należy teraz pogratulować?
Ciotunie powiedziały mi o Flynne Fisher, która już nie istnieje.
Ale o tobie, moja droga,
nie wiem prawie nic.
To pokrzepiające.
Nie miałaś zapewne wielu rozmów o pracę?
Tylko w drukarni.
Ale to był bardziej test na narkotyki.
Przeszłaś?
Oczywiście.
Cudnie.
Chcę poprosić,
abyś czytała między wierszami.
Spróbujmy się lepiej poznać.
Zadam ci kilka pytań.
Spróbuj odpowiedzieć bez zastanowienia.
Dasz radę?
Wiele osób ma z tym problem. Z walką na noże.
Może to śmieszne, ale w sieci są filmiki.
Cięcia i pchnięcia,
tętnice i narządy, tego typu rzeczy.
Z doświadczenia wiem,
że liczy się szybkość.
Jak najwięcej dziur w jak najkrótszym czasie.
Proste.
Jak się zastanowić,
to przeciwieństwo tego, czego cię uczono.
A to dość istotna przeszkoda.
Nie wspominając o innych, „nie szkodzić” i tak dalej.
Może raz byś się zamachnęła,
zanim podziurawiłbym cię jak... Jak to się mówi...
Czym się właściwie różni sito od rzeszota?
Zajebiste.
Mówiłem ci. Przeprowadzam się tu.
Co to za niespodzianka?
Moduł szkoleniowy zakończy się, gdy pozostanie tylko jedno z nas.
Niespodzianka.
-Największy lęk? -Śmierć mamy.
-Mocna strona? -Nie wiem, kiedy się poddać.
Słaba strona?
Jak wyżej.
Cofnęłabyś czas, by to się nie wydarzyło, gdybyś mogła?
Nie.
Gdybym mogła zerwać połączenie między naszymi światami,
chciałabyś, żebym to zrobiła?
-Nie. -Dlaczego?
Za długo myślałaś i zastygłaś. Zdarza się.
Mogę zadać parę pytań?
Podobnych.
Trzy. Jakbym była dżinem.
Czego się pani boi?
Przeszłości.
Tej, z której pochodzę?
Tak.
Pozostało jedno.
Rzeczywiście ma pani taką moc?
By zerwać połączenie?
Chyba obiecałam zbyt wiele.
Twój brat i jego przyjaciel skończyli.
Bywaj więc.
Następna wizyta będzie żywsza, zapewniam.
Mała,
ty jesteś zajebista.
Jezu Chryste!
Zawsze tak się czujesz po wyjściu?
Chłopie, ożenię się z nią.
-Z kim? -Z tą robopanną.
Nie mogę tego przeczytać.
Co?
Reece zabrał mamę do przychodni. Mówi, że mamy jechać.
Kurwa, daj mi chwilę.
Weź się w garść, idziemy!
Halo?
Szeryfie?
Chcę kogoś zabić.
Gołymi, kurwa, rękami...
Co on tu robi, do chuja?
Schowaj broń, synu.
Trochę na nią za późno.
Co się stało?
Ten twój uciekinier.
Przyszedł tu i zabił Mary Pickett.
Ukradł wóz.
Pan Pickett jest wzburzony.
Jedź do Fisherów
i zgarnij Burtona.
Siostrzyczkę też przy okazji.
Co mają z tym wspólnego?
Jeszcze łączę kropki.
Ale mam taki zarys.
Burton i jego kumple z wojny wzięli się za handel narkotykami.
Nadepnęli komuś na odcisk.
Ten ktoś wynajął cyngla, żeby ich sprzątnął.
Tego cyngla wtedy wiozłeś.
Ale ci uciekł.
Trafił do domu Pickettów,
gdzie chciał buchnąć wóz i zwiać.
Przy okazji brutalnie zamordował Mary Pickett.
Jak ci to brzmi?
Jak jebana zmyślona bajeczka.
Tak już jest z bajeczkami. Są zmyślone.
Co robisz od dziesięciu lat?
Udajesz, że nie wiesz, jak działa świat.
Wkręcasz sobie bajeczkę,
żeby się czuć jak rycerz Okrągłego Stołu.
A cały czas pracujesz dla mnie.
Czyli dla Corbella Picketta.
Zaufaj mi, synu,
łatwiej być ze sobą szczerym.
Przymykanie oka każdego dnia pochłania strasznie dużo energii.
A teraz jedź po Burtona.
Corbell ma do niego kilka pytań.
Nie.
Staruszek mówił, że stoisz na rozdrożu.
Miał rację.
Chryste, Tommy, muszę ci to tłumaczyć?
Pewnie, możesz postąpić słusznie.
Zatrzymać Corbella i mnie, skutych jak brudne kundle.
A potem przedstawimy światu nasze historie.
My opowiemy o tym, jak obwiniasz innych za swoje porażki.
Jak to młodzi i nieodpowiedzialni.
Chcesz?
Spanikowałeś.
Wymyśliłeś sobie bajeczkę o tym,
że ja, szeryf Clanton od czterech kadencji,
staranowałem cię niewidzialnym SUV-em,
zabrałem więźnia
i wypuściłem go u Corbella Picketta,
który zatrudnia 50 czy 60% mieszkańców Clanton.
Ja pierdolę, sam się pogubiłem.
Widzisz, dokąd zmierzam?
Uwolnią nas i przeproszą.
Ty w najlepszym razie stracisz pracę.
Chociaż mogą się pojawić zarzuty.
Bezpodstawne zatrzymanie.
Jest też druga droga.
Droga współpracy.
Będziesz dalej pracował jako wzorowy stróż prawa.
Może dostaniesz inne obowiązki,
oczywiście za odpowiednim wynagrodzeniem.
Albo spróbujesz choć raz zachować się jak dorosły.
Nie masz wyboru. Zauważyłeś?
Moja wersja może nie być prawdziwa,
ale na taką brzmi.
Twoja nie ma z nią szans.
Skończmy się zatem opierdalać
i leć po Burtona i jego siostrzyczkę.
Doskonale odkryli i wykorzystali możliwości przydzielonych ciał.
Dzielili się danymi wizualnymi i auralnymi.
Ich prymitywna haptyka mogłaby to zakłócać.
Co o nich sądzisz? O ich charakterach.
Są odważni, asertywni i zdecydowani.
Brat jest bardziej przewidywalny i niezawodny,
ale w kryzysowej sytuacji zwróciłabym się do jego znajomego.
Dlaczego?
Proszę?
Dlaczego znajomy, skoro to brat jest niezawodny?
Nie posiadam danych na ten temat.
Decyzję podjęłam w sieci neuronowej bez udziału świadomości.
Ciekawe.
A kobieta?
Nadal jest otwartą kwestią, którą zamierzam wkrótce domknąć.
Co się stało?
Cherise Nuland jest na dole. Prosi o rozmowę.
Spodziewała się pani.
Uchyliłam nieco rąbka tajemnicy na temat wizyty u Zubowa,
umożliwiając infiltrację.
Takiej gorliwości się nie spodziewałam.
Niech wejdzie. To będzie ciekawa rozmowa.
Jebany frajerze.
Jak ty chcesz z tym żyć?
Kurwa, jak z tym żyć?
Co teraz?
Zaczekamy.
Na co?
Muszę zabić dwie osoby.
Jedna z nich tu jedzie.
Mówisz o moich dzieciach, prawda?
Obawiam się, że tak.
-Mama nie odbiera. -Reece też nie.
Reece. „Wasza matka każe wam się pospieszyć”.
-„Wasza matka”? -Kurewsko dziwne.
Połącz się z nim.
-Cholera. -Co jest?
Nie mam odczytu.
Aż mnie korci, żeby wezwać policję.
Statut doliny niesamowitości wyraźnie mówi,
że peryferale nie mogą działać autonomicznie.
Beatrice nie podlega statutowi.
Oczywiście.
Nie wygląda na dzieło IN.
Miło cię poznać, Beatrice.
Wzajemnie.
To zaskakujące.
Kumulacja sprawiła, że znaczną większość koidów
modyfikuje się na podobieństwo utraconych bliskich.
Rodzeństwa, znajomych.
Rzadko rodziców.
Intrygujące, prawda?
Jakby utrata matki lub ojca
była czymś normalnym,
czymś, co łatwiej zaakceptować.
Ale dziecko?
Córka,
na ten przykład?
Przepraszam, Beatrice.
Musisz się teraz wyłączyć.
Usuń ostatnie pięć minut z pamięci.
Wyłączam. Rozpoczynam usuwanie.
Jest pani dumna?
Po co robić z tego tajemnicę?
Skomplikowałoby to relację.
Możliwe.
Po co pani przyszła?
Ukradziono mi coś dużej wartości.
Oczekuję pomocy służb.
Wiem, że się niepokoisz.
Niepokoję?
Ja jestem, kurwa, przerażony.
Narażamy się nie tylko kleptom,
ale i policji.
Obie strony mogą nas równie łatwo...
Wiesz, co to oznacza?
Tylko my o tym wiemy.
Aelita wie.
Aelita nie żyje.
Albo zapadła się pod ziemię, więc bez znaczenia.
Wystarczy wyciągnąć dłoń.
Jak uzyskamy dostęp do bakterii? Co z sekwencjonowaniem?
Zatrudnimy kogoś w wątku, by...
To on.
Przecież to sama przyjemność.
Sprzątnąć mu to sprzed aroganckiego...
Arogancja jest formą głupoty,
nieprawdaż?
Aroganckie jest choćby założenie,
że szyfru nie da się złamać,
skoro historia pokazuje,
że status niezłamanego szyfru
zwykle utrzymuje się rozczarowująco krótko.
Przynieś tatusiowi nóż z gabinetu.
-Który? -Byle jaki.
Jestem w rozterce.
Część mnie chciałaby was zabić, co zrozumiałe.
Moje dziecięce ja, można powiedzieć.
Wściekłe. Rozdrażnione. Mściwe.
Ale moje opanowane ja wie,
jak bardzo was potrzebuję.
I waszych umiejętności.
I, jak się okazuje, waszych tajemnic.
Poza tym was lubię.
Ciebie, właściwie.
Ossian jest mi obojętny,
ale ty masz serce klepta, nawet jak o tym nie wiesz.
Dumne. Przebiegłe. Agresywne.
I aroganckie, owszem.
Dlatego wciąż nie wiem,
niestety.
Co mam zrobić?
Mój ulubiony.
Przepiękny, synku.
Mogę popatrzeć?
Nie. Biegnij do kuchni, deser już czeka.
-Przepraszam. -Zamknij się, Ossian.
Mów, co knujecie, bo go zabiję. Dziesięć sekund.
Aelita myślała, że to brat poltki.
Chciała zgrać skradzione pliki na implanty haptyczne.
Przechowywałaby je w wątku. Nie dałoby się ich wyśledzić.
Genialne, prawda?
Tylko że peryferala pilotowała siostra,
która implantów nie ma.
Urządzenie przełożyło dane na DNA bakterii,
które zaczęły zajmować mózg.
Co chcieliście zrobić z danymi?
Dobrze sprzedać.
Nie wierzę ci.
Przekazać neoprymom.
Po jaką cholerę, do chuja?
Żeby mogli zniszczyć ten świat i na zgliszczach zbudować nowy.
Jesteś głupcem.
Głupią romantyczką.
Jeśli jeszcze raz wejdziecie mi w drogę,
będę musiał posiekać was na kawałki
i nakarmić wami moje maleństwa.
Choć resztę planu podziwiam.
Kontynuujmy.
Każdy aspekt Kumulacji
uzbroiło to samo źródło.
Ludzka natura.
Mogła objawić się jako egoizm,
korupcja czy zwykła głupota,
ale, koniec końców, sprowadza się to do jednego.
Uporczywej, autodestrukcyjnej niechęci
do działań dla dobra ogółu.
Mogę?
Śmiało.
Parę dni temu w Instytucie doszło do kradzieży danych.
Dokonała jej nasza pracownica
z pomocą peryferala sterowanego z wątku.
W miejscu zbrodni powiązanym z kradzieżą widziano
współpracownika Zubowa, co wskazuje na udział kleptów.
Mamy powody, by sądzić,
że chodzi o regulację neuronową,
czyli wysoce poufne badania, jak pani zapewne wie.
Zatem wykradzione wam dane
dokumentują istnienie takiego mechanizmu?
Owszem.
Tego się pani obawia?
Reakcji i odrzucenia, jeśli społeczeństwo się dowie?
Oczywiście.
Ale mechanizm można zhakować,
by użyć go w szkodliwy sposób.
A ta technologia już to umożliwia.
Zgodzi się pani zapewne,
że młotek to użyteczne narzędzie.
W złych rękach jest jednak groźną bronią.
Widziała się pani ostatnio z Lwem Zubowem?
Zapewne opowiedział ciekawą historię o przygodach w wątku Instytutu.
Rościcie sobie prawa?
Ja go stworzyłam.
Na potrzeby opracowania tej technologii.
Chyba nie muszę mówić, czym to grozi,
jeśli kleptowie go przejmą.
Czego pani oczekuje?
Zniszczenia Zubowów,
Flynne Fisher i wszystkich powiązanych.
I tutaj, i w wątku.
Mówi pani o tym, jakby to było niebywale proste.
To nie byłby pierwszy raz.
A Samsonowowie?
Cały klan
zniknął z powierzchni ziemi. Niesamowity spektakl.
To inna sytuacja.
Doprawdy?
Bunt? Oczywiście.
„Zastosowanie przemocy wobec władz
„w celu ich obalenia”.
Gdybym miała młotek...
Musi się pani zastanowić, wiem.
Proszę pamiętać, że rozmawiamy,
bo wierzę w pani wyrafinowanie i przenikliwość.
Rozumie pani powagę sytuacji.
Zapraszam do siebie.
Na herbatę.
Robisz to dla pieniędzy?
Płacą, ale nie dlatego to robię.
A dlaczego?
Sam mam córkę.
Chciałbym utrzymać ją przy życiu.
Ktoś ją skrzywdzi, jeśli nie zabijesz moich dzieci?
Krótko mówiąc.
Moja matka powtarzała, że tylko świat głupców jest czarno-biały.
Uroczo prosta myśl dla prostych ludzi żyjących w prostym miejscu.
Tutaj nie ma zastosowania.
Dostrzegasz tylko dwie opcje.
Albo twoja córka, albo moje dzieci. I tyle.
Mówisz, że jest inna opcja?
Tak.
Ale mogę cię tylko słuchać,
głosu, wiedząc, że tego nie rozważysz.
Przekonaj się.
Ty możesz umrzeć.
Co ty odwalasz? Kurwa!
Dlaczego stoimy?
Powoli to płynnie. Płynnie to szybko. Rozejrzymy się.
Mama będzie następna.
Gość zastawił zasadzkę. Zginiemy, jeśli wbiegniemy.
Burton...
Tylko to potrafię.
Musisz mi zaufać.
Ja pieprzę.
Weź ją. Stań za autem.
Doprecyzujmy.
Jestem głupcem, bo nie chcę tu umrzeć?
Nie tylko.
Do tego tchórzem.
I egoistą.
Zepsutym egoistą.
Zaczynam odnosić wrażenie, że bardzo mnie nie lubisz.
Trzy ciepłe sygnatury.
I jedna zimna.
To Reece.
Jest Dee Dee, wasza mama i nasz cel.
Jak dla mnie to zbyt ryzykowne.
Prawdopodobnie jest po prawej.
Musi się poruszyć.
Spróbuj aktywować AUN Reece'a.
Walić to. Ma się łączyć ze zwłokami?
Niech choć drgnie. Stary pomyśli, że Reece żyje.
Będzie chciał go dobić i go namierzymy.
Słyszysz mnie? Leon to poczuje.
Tak. Reece zrobiłby to samo.
Po co gadasz? Do dzieła.
Mów, jak będzie czysty strzał.
To on. Rusza się.
Wykonać.
Mamo!
Dobranoc.
Przyprowadź mi go żywego, Davis.
Mam z nim rachunki do wyrównania.
Rozumiem, Corbell.
Zrobimy, co w naszej mocy.
Była cudowną kobietą. Nie mogę...
Wymyśliłem dobrą bajeczkę.
Co pan myśli?
Powiedzmy, że tu przyszedł
i zabił Mary.
Pan Pickett wezwał policję.
Pan przyjechał pierwszy.
Nawet po tylu kadencjach
wciąż traktuje pan pracę poważnie. Doceniamy to.
Co ty sobie, kurwa, wyobrażasz...
Facet wciąż tu był.
Uzbrojony w tę .45.
Gdy sięgnął pan po broń,
on pana postrzelił.
Wielokrotnie.
Uspokój się, Tommy.
Jestem zbyt spokojny, szeryfie. To mnie przeraża.
Sam pan mówił.
Nie mam wyboru.
Tommy, nie!
Ja pierdolę.
Tego się nie spodziewałem.
Za cholerę.
Mówiłeś,
że jesteś spokojny.
Opuść broń i zaczekaj,
aż spokój wróci.
Porozmawiamy o tym.
Dojdziemy do porozumienia.
Chyba pan nie sądzi, że facet pozwoliłby panu żyć?
Nie sądzę tylko,
że masz jaja, by to dokończyć samemu, chłopcze.
Albo kule.
A to, kurwa, co?
Ustrojstwo, arogancki fiucie.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Jak zginiesz, to naprawdę.
Zginę i ocalę rodzinę.
Musi go pani zabić.
Wilk!
Przysięgam, że powiem ci wszystko.
Proszę pana. Jest puls.
U kogo?
Potrzebujemy sekretów, które tkwią w jej głowie.
Nie!
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger